4 Stress

Levensbeschouwing en ervaringen
5 juli 2018

Ik zie stress als een groot nadeel van deze tijd. Het is ziekmakend en soms zelfs dodelijk. Misschien willen we wel te veel. Ik weet het niet…

Beiden hard werken (tophypotheek, dus geen keuze), kinderen – natuurlijk ook leuk –, aanwezig zijn bij de voetbal, wat hobby’s erbij want anders houd je het niet vol, ’s avonds uitgeteld naast elkaar op de bank, een extra glaasje wijn om het in je hoofd rustig te maken en dan vroeg naar bed. Natuurlijk wil iedereen op tijd bepalen hoe ver je daarin wilt of kunt gaan. Intussen probeer je de vinger aan de pols te houden: zie je nog uitdagingen, of is het inmiddels een belasting geworden?

Het klinkt allemaal zo makkelijk: ach, ik kan het wel aan of zo’n vaart zal het wel niet lopen…

Ik had zelf het geluk dat de bloedbank mij weigerde als donor omdat mijn bloeddruk veel te hoog was. Ik had een eigen bedrijf en stond langdurig onder grote werkdruk. Dat was dus een waarschuwing op tijd.

In diezelfde maand overleed mijn projectleider – een gezondheidsfreak van 52 – aan stress. Een maand later stierf een vriend in Amsterdam, ook nog geen vijftig. Net zo’n fanatiek type als ik. Dat maakte veel indruk.

Ik was toen 48. Ik heb mijn bedrijf gebeld en gezegd dat ik voorlopig even rustiger aan wilde doen. Dat beviel zo goed dat ik na twee jaar besloot het bedrijf over te doen aan mijn collega-directeur, die het volgens mij nog steeds prima runt.

Het voordeel was dat mijn financiële positie het toeliet om dat te doen zonder uitkering – recht op of niet, dat was mijn eer te na. We leven sindsdien gewoon van ons eigen geld.

Aanvankelijk voelde het als falen. Maar van die ingrijpende beslissing heb ik nooit één seconde spijt gehad.

Ik heb altijd veel hobby’s gehad en gelukkig nog steeds veel energie. Dus het is nog steeds druk, druk, druk – maar nu zonder stress. Het hoeft niet vandaag klaar, en morgen is ook niet heilig. Heerlijk. En mijn bloeddruk is weer normaal.

Dat betekent niet dat ik mijn afspraken niet nakom. Ik maak alleen andere afspraken. En soms doe ik iets gewoon niet. Ik word dus minder geleefd dan vroeger.

Vroeger dacht ik dat mij dit niet kon overkomen. Met een positieve levenshouding en een goed gestel dacht ik dat ik mijn negentigste wel in mijn eigen bedrijf zou halen.

Maar zo werkt het dus niet.

Achteraf denk ik dat regelmatige reflectie op je eigen leven – en op waar je werkelijk plezier uit haalt – van groot belang is. Die vette tweede auto (metafoor) is uiteindelijk toch een keuze.

Achteraf praten is makkelijk, maar wel de moeite waard. Een burn-out kost je jaren om echt van te herstellen. En eenmaal dood wordt het er volgens mij, als agnost, ook niet leuker op.

Dat een simpele activiteit als bloed doneren mij op tijd een spiegel kon voorhouden, is voor mij dus van grote waarde geweest.

Misschien voor anderen een reden om dat ook te doen. Al was het maar uit eigenbelang.

Jeroen Teelen, 2018

040521 / 2831

050522 / 3017