Artikelen door

37 Tips voor (jonge) startende ondernemers in de zakelijke dienstverlening…(2)

1 februari 2019

De tweede uit de korte serie tips… Hopelijk helpen ze ergens bij! 

6 Uitbreiding van het personeelsbestand
Wanneer?  Als je iets te veel werk hebt, dan heb je, zeker als het financieel goed gaat, de neiging om te denken dat je moet uitbreiden. Dat is begrijpelijk, maar ook gevaarlijk want als het even tegen zit moet je wellicht ook weer afscheid nemen. Het hele wervingsproces kost veel tijd en aandacht en dat heb je dan voor niets gedaan, sterker nog, die tijd heb je niet aan een klant besteed dus kost ook nog eens omzet en die uitstekende medewerker die je met veel moeite had gevonden komt niet zo gauw bij je terug. Bij hem/haar heb je dan trouwens ook niet de allerbeste indruk achtergelaten. Kortom; niet te snel uitbreiden! Structureel (voor zover te voorzien natuurlijk) voor 1,5 mensen meer werk betekent ruimte voor een extra kracht. Voor de resterende 0,5 kun je beter even ‘nee’ verkopen of toch iets harder werken. Dus, neem niet te snel iemand aan.
Kwaliteit?
 Ik heb voeger steeds het uitgangspunt gekoesterd dat ik medewerkers moest hebben die op hun werkterrein beter waren dan ik zelf, want dan hoefde ik ze niet te controleren. Niet de insteek dus, dat je mensen aanneemt die je aankunt of kunt verbeteren want daar blijf je druk mee, maar juist mensen waar je wat van kunt leren. Dat waren voor ons de ‘toppertjes’ waar we naar zochten, het maakt de verhoudingen ook veel leuker en evenwichtiger (medewerkers voelen zich gelijk serieus genomen en verantwoordelijk voor  hun eigen opereren en je bent er veel minder druk mee). En JA, het is af en toe ook op je tong bijten als je de les wordt gelezen, maar daar word je zelf ook weer beter van dus…! […]  Verder lezen [...]  Verder lezen

36 Tips voor (jonge) startende ondernemers in de zakelijke dienstverlening…(1)

25 januari 2019

Ik heb de komende drie blogjes vanuit dit doel geschreven… maar het kunnen er ook best vier of meer worden… Ze zijn iets langer dan gebruikelijk, maar dat lijkt me in dit geval geen probleem.

Je kunt de wereld aan maar hebt nog weinig ervaring (niemand excelleert op alle fronten) dus je bent vast, op onderdelen, nog (on)bewust (on)bekwaam. Ik heb natuurlijk de wijsheid niet in pacht maar op dit vlak wel enige ervaring… Misschien mag ik je, in het besef dat ervaring per definitie lijdt tot verkokering en ook niet altijd bruikbaar, toch enkele ‘tips’ proberen te geven om er je voordeel mee te doen! Al zou er maar ééntje bij zijn die… […]  Verder lezen [...]  Verder lezen

35 Onze toekomstige Economie… Arbeider, Belegger, Erfgenaam, of?

18 januari 2019

Misschien is het goed om als ‘niet-econoom’ naar onze economie te kijken en te melden wat me opvalt… Ik weet dus niet iets beter, maar heb eigenlijk gewoon veel vragen die blijkbaar niemand (politiek) bezig lijken te houden. Ik heb hier (voor mezelf) reeds vele pagina’s over volgeschreven, gewoon om mijn gedachten op een rij te zetten en het is nog lang niet gescreend en van enig niveau, maar omdat ik toevallig vanochtend in de Telegraaf een passage zag in deze richting toch dit voorzetje… […]  Verder lezen [...]  Verder lezen

34 Nashvile? Je kunt nooit genoeg ageren tegen religie in de politiek!

11 januari 2019

Tennessee is een conservatief bolwerk van oudsher. De wet van Tennesse verbood b.v. ‘elke theorie die niet overeenkwam met het verhaal van de goddelijke schepping van de mens zoals de bijbel dat onderwijst’ (Apenproces, verbod op het onderwijzen van de evolutietheorie Butler Act in 1925). Tennessee was ook de bakermat (1866 in Pulaski) van de Ku Klux Klan. Al meer dan honderd jaren (en nog steeds!) een zeer extremistische gemeenschap dus waar wetenschap en waarheid ondergeschikt zijn aan geloof en predikant. Moet daar nu onze ‘wijsheid’ vandaan komen? Ik vind het persoonlijk de Christelijke variant op de IS-formule… een bedreiging dus voor de maatschappij. Dit laatste meen ik zeer serieus! Ook zij hebben de wens hun dogma’s over de wereld te verspreiden en hun normen tot wet te verheffen, ongeacht de inbreng van andersdenkenden. […]  Verder lezen [...]  Verder lezen

33 Opa, waarom heb jij een spinnenweb in je neus?

4 januari 2019

30 december 2018, het was weer gezellig bij Sixties Alive (DOK-H2O) in de haven. Dat is typisch Dèventer… een vervallen havengebied wordt weer een hippe woonwijk en een lege schuur, wordt een van de leukste uitjes op de zondagmiddag met gratis live muziek uit de jaren zestig. Gelukkig maar eens in de maand want áls ik ga is dat de enige middag dat ik zondig tegen een ongeschreven regel en de nooit gedane belofte dat ik overdag geen biertje drink. ‘Ik ontkom er niet aan!’ heb ik mezelf gerustgesteld, dus ik heb het te accepteren. […]  Verder lezen [...]  Verder lezen

32 De bezorger van dit blad wenst u…

27 december 2018

Wederom een prachtig jaar toegevoegd aan een geweldig leven… ik kreeg zelfs 10 kg te veel!
Oops…. Zo stiekem heeft ook 2018 weer bijgedragen aan de stapel die ‘levenservaring’ heet en ook 2018 heeft dus weer wat deurtjes open gezet in m’n bovenkamer. Trouwens, op deze leeftijd gaan er vaak ook al heel wat deurtjes dicht, maar gelukkig heb ik dat zelf nog niet door….
Een jongetje van een jaar of twaalf (bezorger van een of ander blad dat ik niet eens kende), belde zojuist aan om ons prettige feestdagen te wensen (z’n moeder keek toe vanaf de weg)… Hij overhandigde het wenskaartje met de opmerking: “Meneer wat woont u in een prachtig huis”. Natuurlijk hoor je dat wel eens van relaties maar zoiets zeg ik ook wel als ik bij hén op visite kom, dus ik heb me er nooit ongemakkelijk onder gevoeld. Dít maakte, door de kinderlijke eerlijkheid, echter wel echt indruk… Ik herkende mezelf in hem. Ik voelde me gelijk ongemakkelijk maar zei: “Je hebt helemaal gelijk! Wij vinden het ook zó geweldig dat wij hier mogen wonen.” Ik drukte hem vijf Euro in de hand omdat ik het altijd mooi vind als kinderen zich uitsloven om zelf wat binnen te harken en niet alleen maar teren op wat paps of mams ze toeschuiven. Tja, zo’n spiegel komt ineens binnen en je vraagt je onwillekeurig toch af of je je daar misschien zelfs een beetje ‘schuldig’ bij zou moeten voelen, ook al heb je er zelf hard voor gewerkt en het dus echt niet in de schoot geworpen gekregen. Je blikt even terug en beseft dat je hier zelfs al ruim dertig jaar woont en dus als broekie van begin dertig al… oeps… er gaat een lampje branden… Wat moeten de mensen destijds wel niet gezegd of tenminste gedacht hebben? En nee, ze hebben geen gelijk gekregen want we wonen er nog steeds. […]  Verder lezen [...]  Verder lezen

31 Wel of niet je mond opendoen?

21 december 2018

Spreken is zilver en zwijgen is goud, is het spreekwoord… Het zal u niet verbazen als ik meld dat naar mijn bescheiden mening vaak het omgekeerde waar is… Niet altijd, maar over het algemeen wel…
Niet je mond opendoen betekent dat je in ieder geval geen verandering teweeg brengt. Je was er niet… het water in de vijver van de realiteit heeft door jouw aanwezigheid op deze aarde niet gerimpeld… Je hebt geen inhoudelijke meerwaarde gehad en, al of niet onder het mom van de ‘bewaarde vrede’, alles altijd voor zoete koek geslikt… [...]  Verder lezen

29 Wat ga je studeren als je later groot bent?

7 december 2018 

Als kind al vond ik alles interessant dus je kon me eigenlijk voor heel veel dingen enthousiast maken. Ik was echter nergens een echt groot talent in. Je hoort me echt niet klagen hoor want ik ben zeer tevreden, maar het was gewoon zo. Rond om me heen was het niet veel anders. Die echte kind-talentjes kom je (misschien zelfs maar gelukkig ook) heel weinig tegen. Zelf kende ik er geen. Sport vond ik wel aardig maar vooral omdat je dan geen taal of rekenen had, maar dat het me echt interesseerde? Nee, eigenlijk niet… Ik vond het prachtig als iemand iets goed kon hoor, balletje hooghouden of zo, maar ik zou het niet in m’n hoofd halen om dat zelf te gaan oefenen. Het enig opvallende dat ik mezelf herinner als bijzonder, was dat ik als kind van vier, vijf, zes (weet ’t niet precies) toch echt wel viel voor de piano van oma. Of ik er ook wat van bakte? Nee natuurlijk, maar ik kon (en kan nu nog steeds) genieten van bijvoorbeeld het simpelweg indrukken van één toets en dan luisteren hoe het geluid zich in tijd en ruimte ontwikkelt en hoe het langzaam uitsterft en onderdeel van je wordt… Heel gek, maar een simpele toon uit een instrument heeft zoveel meer dan bijvoorbeeld een simpele elektronische toon en dat horen is al een ontdekking op zich. Mijn moeder speelde vroeger piano en dus kwam er een bij ons thuis. Ik was toen een jaar of 6 denk ik. De desillusie van de pianolessen van destijds maakte dat ik na drie maanden afhaakte op de muziekschool en dat voelde als een bevrijding. Dat weet ik nú nog… Ik speelde elke dag liedjes na van de radio, maar de stukken uit de boekjes, daar had ik een broertje dood aan. [...]  Verder lezen