54 Paaltjes op het fietspad

8 mei 2021

De paaltjes op het fietspad…

Wel of niet een E-Bike? Ik wilde ‘m eerst niet, maar ik ben er achteraf maar wat blij mee… Elke mooi-weer-dag maken we wel een tochtje van zo’n 50 á 60 km en we hebben altijd de wind in de rug… Tenminste, zo voelt het want die 25 km/u blijft, ook bij tegenwind, gewoon op de teller staan.
Nu vinden velen dergelijke bejaarde projectielen op het fietspad sowieso al levensgevaarlijk want de snelheid past soms niet meer bij het reactievermogen, maar oké, zolang er niet te veel ongelukken gebeuren zeuren we er niet over. Fietsen is, mede dankzij de E-Bike, zeer populair geworden voor zowel woon-werk-verkeer (speedelecs 45km/u) als ook voor recreatieve doelen (25km/u) en dan laat ik de groeiende groep wielrenners nog even buiten beschouwing. Fietspaden vliegen dus de grond uit. Geweldig natuurlijk maar de ontwerpers/bedenkers/gemeenten laten bij de realisatie toch echt een paar ‘veiligheidssteken’ vallen. Een ervan is de breedte van het pad. Je kunt nauwelijks naast elkaar fietsen (hetgeen juist voor de recreatieve fietser van groot belang is). Passeren met hogere snelheden is op die smalle paden ook lastiger en gevaarlijker en helemaal gevaarlijk wordt het door die rood-witte paaltjes midden op het pad. Als die paaltjes dan ook nog eens in een bocht staan (dat zijn er vele) dan kun je dus niet eens navenant overhellen om de bocht goed te nemen!
Ze kunnen er nog wat aan doen want de vakantiestorm moet nog komen… Vaart maken lijkt me… [...]  Verder lezen

46 Politieke blunders, volks-populisme… hoe gemakkelijk lopen we mee met de meute…en wat schieten we op met demoniseren?

25 maart 2019

VOOR EVOLUTIE IS ‘GENEN DIVERSITEIT’ EEN VOORWAARDE. Het is dus volgens ‘de natuur’ niet verstandig om diversiteit uit te bannen, je moet het omarmen en de goede dingen adopteren. Is dat anders in de politiek? [...]  Verder lezen

44 Het einde van de Politieke Partijen?

15 maart 2019

De titel is misschien een beetje provocerend want volgens vele geleerden en vele officiële stukken lijkt het noodzakelijk dat een democratie politieke partijen omvat, maar is dat (nog) wel echt een voorwaarde? Het wordt dus vaak gesteld en er horen argumenten bij die ondersteunend zijn aan het vervullen van vier functies: [...]  Verder lezen

43 Tips (laatste voorlopig) voor (jonge) ondernemers in de zakelijke dienstverlening…(6)

8 maart 2019

REORGANISEREN!…? Ik had nooit gedacht dat ik het ooit leuk zou gaan vinden om te doen. Ik was toch een bouwer, geen sloper?
Hoe goed je je bedrijf ook opzet, de groei op verantwoorde wijze probeert bij te benen en de kosten altijd zo flexibel mogelijk probeert te houden… Er komt een moment dat je merkt dat die ene klus niet doorgaat… dat iemand z’n rekening niet kan betalen…, of… en dat ook nog eens allemaal tegelijk.
Ik vond het vreselijk. In 1991 moest ik in m’n bedrijf toch reorganiseren. In m’n eentje op zolder gestart in 1985, zes jaren later met bijna veertig man en de trouwe eerste (en grootste) opdrachtgever is gedwongen om… Daar zaten we dan… ongeveer 70% van de omzet viel ineens weg. Het zijn je vrienden die voor je werken. Ze hebben het naar hun zin. We zijn een familie en als ik op vijf december de schimmel bestijg voelt Sint zich ook echt verantwoordelijk voor het geluk van de kindertjes in al die andere jonge gezinnetjes. Kun je dan ineens heel hard zijn en die mensen ontslaan? Nee toch?

Op zo’n moment zijn commissarissen, of tenminste één door de wol geverfde coach, voor je bedrijf van levensbelang. Ik had drie commissarissen, twee heel goede en een goede. Gelukkig zaten we zeer ruim in de financiële jas en konden we het best even uitzingen tot betere tijden maar mijn commissarissen hebben me uit die droom bevrijd en daar was ik achteraf heel blij mee. Deze kennis/ervaring wil ik graag delen met hen die er iets aan kunnen hebben. De eerste stap is dat je beseft dat emotie hier geen hulp biedt. Je kunt niet anders dan rationeel handelen dus… doe dat dan ook! [...]  Verder lezen

42 Tips voor (jonge) startende ondernemers in de zakelijke dienstverlening…(5)

1 maart 2019

21 Voorop lopen met ontwikkelingen?
Ik vond het altijd heel erg belangrijk om heel goed op de hoogte te zijn van nieuwe technologische ontwikkelingen. Dit werd deels veroorzaakt door mijn ‘computerverleden’. Ik had domweg geluk dat ik me in het begin van de microprocessor gelijk 100% op dit fenomeen kon storten. Lezingen op Universiteiten, cursussen bij Teleac, via voorlichtingscampagnes voor het bedrijfsleven door het gehele land in opdracht van het ministerie van Economische Zaken. Ondernemers de mogelijkheden van computers binnen het bedrijfsleven laten zien… Men verwachtte dus ook dat we als bedrijf redelijk voorop liepen en konden vertellen ‘waar “het” naar toe zou gaan’… [...]  Verder lezen

21 Trump of Rutte… als president?

12 oktober 2018

Wie moet een land leiden… een Ondernemer of een Bestuurder? (een ‘Trump’ of een ‘Rutte’?)…
VERJAARDAGSPRAAT in extremen…
Het klinkt heel verleidelijk… ‘Dat oeverloze geklets in den Haag’ versus ‘De daadkracht van de ondernemer die in korte tijd zijn bedrijf tot grote hoogte stuwt’… en het ligt dan misschien voor de hand om te denken: “We moeten dat soort mensen ook méér in de politiek hebben”. Ik hoor het tenminste regelmatig op ‘feestjes’ vol overtuiging voorbijkomen (ik heb er natuurlijk helemaal geen verstand van maar ben toevallig wel zelf ook ondernemer dus misschien herken ik iets in het gedrag…). Als ik dan vervolgens voorzichtig meld dat een narcist (hij voldoet aan alle kenmerken) als Trump onverantwoord omgaat met het wereldbelang, de democratie tot een lachertje vernedert en z’n eigen waarheden creëert, is het antwoord “Maar hij doet wel wat ie zegt en heeft in korte tijd veel bereikt”. Klaar… ik ga over op een ander onderwerp. Einde verhaal want het is waar natuurlijk… Dat geldt ook voor de olifant die de porseleinkast binnenwandelt nadat ie dit heeft aangekondigd, maar die conclusie melden is zinloos. Ook ik erger me natuurlijk regelmatig aan politici die hun eigen straatje staan schoon te vegen, veel praten zonder iets te zeggen, reactief in plaats van proactief Kamervragen stellen, soms overduidelijk niet bezig zijn met het algemeen belang maar vooral wel met hun persoonlijk belang of partijbelang. Ik zou me er echter eigenlijk niet druk om moeten maken want dat gedrag vertonen we allemaal wel eens… ook in onze werkomgeving. We zijn geen van allen full-time-kanjers… Los van het feit dat er natuurlijk goede en minder goede politici zijn heeft de politiek het extra nadeel dat alles onder een (subjectief) vergrootglas ligt. Ook de mindere momenten krijgen volop aandacht en worden liefst uitvergroot want dat voedt de discussie bij de massa. Maar, even terug naar de vraag of er meer ondernemers in onze regering zouden moet zitten…

De eerste vraag zou denk ik moeten zijn:”Wat zijn de ambities van onze gemeenschap?” De vervolgvraag luidt:”Wie is voor die rol dan het meest geschikt?”. 

De inwoners van het land dat in puin ligt komen waarschijnlijk met heel andere ambities dan wij hier in Nederland. In dat eerste geval is misschien een sterke man/vrouw (autocraat) nodig om op korte termijn orde op zaken te stellen. Voor Nederland geldt, in ieder geval sedert 1922, de keuze ‘democratie’ en de Europese Unie bouwt zelfs aan een grensoverschrijdende democratie. Ook wereldwijd wint de democratische gedachte terrein. Ze is wellicht niet ideaal (zie ook de linkjes aan het einde van deze blog), maar biedt (al of niet ogenschijnlijke) stabiliteit, veiligheid, vrijheid etc., basisbehoeften voor de verder ontwikkeling van onze gemeenschap. Totaal verschillende en niet uitwisselbare verantwoordelijkheden!Iets nieuws bouwen/opzetten of een bestaande situatie beheren? Bij het antwoord op die vraag wordt meteen duidelijk dat we in beide situaties zeer verschillende vaardigheden vragen. Een ondernemer is een bouwer en heeft een doel vanuit een intrinsieke motivatie, ziet kansen, probeert binnen de beperkende regels tóch ruimte te vinden en gaat met ongekend veel energie door een muur om die doelen te bereiken. Dát maakt de ondernemer succesvol! Het is niet iemand die dagelijks om tafel gaat met de medewerkers om democratisch te bezien hoe de toekomst er uit moet gaan zien. Hij of zij is, als puntje bij paatje komt, toch een autocraat en hoe aardig en innemend ook, vooral resultaatgedreven, opererend vanuit een eigen visie. Het succes van de ondernemer wordt bepaald door winst of marktwaarde (ook al was ie daar zelf misschien helemaal niet op uit). En tot slot zijn er natuurlijk goede en minder goede ondernemers… Handige jongens en visionairs, dictators en motivators… Heel verschillend, maar toch allen ondernemer. In grote organisaties is er weliswaar meer behoefte aan een expliciete balans tussen ondernemers- en bestuurlijke vaardigheden, maar ook dan blijven het ondernemingen!

Een bestuurder in een democratie houdt zich aan de democratische spelregels en zijn/haar succes wordt bepaald door het creëren van rust, veiligheid, vrijheid, voorspoedige ontwikkeling, gezamenlijkheid, overeenstemming, gedeelde waarden en normen,  etc…  voor de gemeenschap. Ondanks het feit dat de kracht van de democratie ligt in de regelgeving die we afspreken en dus niet in de persoon die de leiding heeft (in tegenstelling tot een autocratie!), heeft een volk toch altijd wel behoefte aan een duidelijke en inspirerende leider en daar ontbreekt het nogal eens aan (niet iedereen die dit gedrag wél vertoont is trouwens een populist!). Ook hier geldt natuurlijk: Er zijn goede en minder goede bestuurders… mét of zónder een duidelijke visie, mét of zónder charisma… Het probleem bij bestuurders is soms dat ze niet verder lijken te komen dan discussiëren en afwegen en initiatieven dood relativeren. Ze mijden de scherpe kantjes. Alles moet politiek correct zijn en geen aanleiding geven tot ongenoegen. Dat lijkt me niet het gewenste ideaalbeeld, maar de democratie zal er niet echt onder lijden, de vooruitgang wel. We staan dan min of meer even stil.  De pure bestuurder zou dus misschien ook wat meer resultaatgedreven kunnen zijn en niet alleen procesgedreven. Je kunt er alles van vinden maar voorlopig lijkt deze bestuursvorm (democratie) dus nog niet failliet. Ze is ook zeker niet echt ideaal in haar details want hoe prettig is het bijvoorbeeld dat iemand, die van een onderwerp echt geen verstand heeft, toch meebeslist? De inrichting van ons democratisch bestel kan hier echter toch met wat wijsheid handige regelingen treffen zodat extremen gefilterd worden en niet tot catastrofe zullen leiden, maar dat ter zijde. 

Mensen als Trump zijn ondernemers, geen bestuurders. Mensen als Rutte zijn bestuurders, geen ondernemers.
Het zijn mensen die in hun capaciteiten en drijfveren fundamenteel van elkaar verschillen.

Als Rutte morgen op de ondernemersstoel zou landen dan gaat het bedrijf waarschijnlijk failliet. Da’s natuurlijk vervelend voor de medewerkers, klanten en toeleveranciers maar de schade blijft daarmee beperkt. Maak je een ondernemer bestuurder van je land, dan laat je dus ondernemerskwaliteiten het land besturen. Je zet Max Verstappen als het ware op de stadsbus… De toekomst voor een land is daarmee onzeker en het is de vraag of dat verstandig is. Sterker nog, het levert echt een gevaar op voor de democratie en daarmee voor veiligheid en vrede! Waarom zou je dat willen? Zal dat niet zo’n vaart lopen? Ik betwijfel het. Onderschat niet de kracht van de ondernemer om zaken toch naar zijn hand te zetten. Trump laat bijvoorbeeld zien dat ie autocraat is omdat ie geen respect vertoont voor de democratische spelregels, geen respect voor politieke opponenten, geweld tolereert en zelfs aanmoedigt en de pers en critici beperkt door bij alles wat niet in zijn straatje past als ‘fake news’ af te doen. Hoe langer zo iemand aan de macht is hoe meer hij de ‘democratie’ zal uithollen zodat hij kan doen wat hem goed dunkt. Hij is dus zeker een bedreiging voor de democratie maar met z’n gedrag ook eerder een bedréiging voor de wereldvrede dan dat ie daar een pósitieve bijdrage aan gaat leveren.

Concluderend gaat het dus om het fundamentele verschil of een ‘sterke man/vrouw’ (autocraat) deze rol moet krijgen of een sterk proces (democratie). Het gevaar beide tegelijk in stand te willen houden wordt gedemonstreerd door de situatie Trump. Naar mijn overtuiging zal het proces daarbij inleveren (weg democratie).

Een terechte vraag zou tot slot zou dan ook kunnen zijn “Willen we wel een democratie?”. Het lijkt een ideaal maar ook daar is niet iedereen het mee eens. Zo vond Churchill  bijvoorbeeld : ‘Democracy is the worst form of government, except for all those other forms that have been tried from time to time’. Op zich dus geen gekke vraag, maar een antwoord daarop gaat wel wat verder dan de verjaardagspraat… Ook hier resteert waarschijnlijk de conclusie dat we bij welke invulling dan ook, als burgers toch altijd wel zullen blijven zeuren… maar dat (wederom) terzijde.

Definitie Democratie 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Democratie

Artikel  De slimste dictators 
https://www.groene.nl/artikel/de-vijf-slimste-dictators

Filmpje Waarom is Nederland een Democratie 

https://schooltv.nl/video/waarom-is-nederland-een-democratie-het-volk-regeert/ [...]  Verder lezen

uitgebreid boekje

Een wat ouder berichtje uit 2012…

Wordt het een bijzonder project of het zoveelste in een dozijn?
Het is leuk dat ik een kennissenkring heb die erg breed is. Van muzikale ‘no-know’ (nono) tot gewaardeerd lid van een bekend landelijk orkest… Ik speelde onlangs met de jaren-60 band ‘More Life’ uit Schalkhaar in Doc H2O in Deventer en daar was gewaardeerde vriend Harry… Harry is een gemoedelijke levensgenieter (zestig-plus) en hij had genoten van ons optreden… “Jeroen, jullie hebben super gespeeld… Ik heb trouwens gehoord dat je weer (het vorige was KV 275) zo’n klassiek project gaat doen van Mozart. Maar jij als dirigent… wat moet ik me daar dan bij voorstellen?… Ik zie ze er voor staan en heb dan het idee… “als je die weg laat, gaat alles gewoon door… dus is het niet gewoon veel lekkerder om dan bijvoorbeeld op het kerkorgel te spelen, dan doe je tenminste nog iets zinnigs… maar leg eens uit, want dat zie ik vast verkeerd…”.

Ik heb er dus nooit bij stilgestaan dat je er zo naar kunt kijken… Ik heb hem toegelicht dat de dirigent tegen die tijd het meeste werk er op heeft zitten en als het goed is eigenlijk met wat mimiek het hele koor en orkest kan laten doen wat ie wil… Dat wil er dus niet in bij Harry… Dus voor de Harries even het volgende.

Bij een amateurkoor is de dirigent voordat hij aan het dirigeren toekomt eigenlijk eerst een ‘repetitor’, iemand die de nootjes er in stampt bij de koorleden. Bij een wat professioneler koor hebben de koorleden deze exercitie thuis al gedaan (oefen CD-s en bladmuziek… dus thuis de ‘nootjes’ er al in gestopt). Soms wordt er in die fase ook echt gebruik gemaakt van een of meer repetitoren (mensen die de muziek goed kennen en het samen met (een deel van) het koor instuderen.

De volgende stap is dat er van de nootjes ‘muziek’ wordt gemaakt. Hier begint de eigenlijke rol van de dirigent pas. Als je precies speelt/zingt wat er op papier staat dan krijg je als luisteraars de bibbers … niet omdat het mooi is, maar juist omdat het geen inhoud heeft. Het is een levenloze samenklank van tonen en mist elke bezieling (vergelijk het met een boek dat door de computer wordt voorgelezen). Daar precies, zit de rol van de dirigent… Hoe laat ik het zo klinken zoals ik het ‘t mooist vind. Dat maakt het dus ook voor de dirigent heel persoonlijk! Iedere dirigent kan dezelfde groep noten op papier dus op z’n eigen wijze tot muziek kneden. De componist laat vrijwel altijd voldoende ruimte voor ‘interpretatie’.

Hier raak ik tegelijk ook een ander teer punt… het gebeurt namelijk dat dirigenten noten veranderen en zo een eigen draai aan de muziek menen te moeten te geven (meestal zijn dit trouwens niet de beste dirigenten! (eufemisme!)). Ik zou dit niet op m’n geweten willen hebben… Zeker niet bij een klassiek meesterwerk als het Requiem van Mozart/Süßmayr natuurlijk. Je stelt je dan als dirigent op boven de componist en dat is in de meeste gevallen een misplaatste arrogantie! Als je dat dan zo graag wilt, ga dan arrangementen schrijven die jouw eigen inbreng/toegevoegde waarde ineens helder maken en het oorspronkelijke werk daartoe slechts gebruiken (denk aan Rick van der Linden die in de jaren zestig/zeventig met zijn band Exception inderdaad een uitzonderlijke toegevoegde waarde aan de klassieke muziek wist te geven. De muziek werd toegankelijker gemaakt voor een breder publiek en de essenties van het oorspronkelijke werk werden in takt gelaten!!!! Maar tot zover de ‘notensleutelaars’…

Interpretatie dus… daar houdt de dirigent zich mee bezig. Tja en kan die dan zo verschillen dat er na al die jaren en tig uitvoeringen van b.v. het requiem nu nog steeds nieuwe uitvoeringen op de markt kunnen verschijnen?
Het antwoord is een simpel Ja… Ik zou het misschien het best kunnen illustreren met het voorlezen van een boek… Er zijn slecht voorgelezen boeken (weinig gevoel en intonatie/dynamiek) en heel goed voorgelezen boeken… van boeiend tot bijna dramatisch en er zijn meerdere mooie versies die allemaal toch iets eigens hebben… Precies bepalen hoe hij/zij wil dat het boek wordt voorgedragen (in dit geval dus het requiem) dat doet de dirigent. U mag weten dat ik dus wel anderhalf jaar getwijfeld heb of ik dit muziekstuk als dirigent wel aan moest durven… zou ik het voldoende mooi kunnen kneden om achteraf te kunnen zeggen dat het een mooi ‘verhaal’ is geworden? Ik zal het pas achteraf weten als ik onze eigen DVD bekijk en merk of ik er wel of niet warm van wordt. Dat is wel een heel onzekere belegging van je energie hoor ik u denken, maar zo erg is het gelukkig ook niet, want andere dirigenten gingen voor, dus ‘beter goed gejat, dan slecht zelf verzonnen’ biedt een uitstekende basis!

Ik denk dat ik in de voorbereidingstijd (2jr) misschien wel een stuk of vijftien verschillende uitvoeringen van het Requiem kritisch heb beluisterd en daarbij aantekeningen gemaakt heb over hetgeen ik goed en niet goed vond op detailniveau. Alle uitvoeringen waren van professionele musici en toch kon wat mij betreft driekwart zo in de prullenbak… Het gevoel dat slechts de nootjes werden gespeeld (dus weinig muzikale interpretatie) met tot slot de conclusie ‘ik heb geen fout gehoord dus de cd is klaar’. Professionele bagger dus… maar daarentegen ook heel mooie uitvoeringen (soms zelfs bij tegenstrijdige interpretaties), waarbij ik kippenvel kreeg en soms het idee ‘dit stukje vind ik van die en die uitvoering nog net iets mooier of als je dat hier zo doet dan moet het daar zo…’, keuzes dus. Kijk dan begint er iets te groeien. Dan krijg je het gevoel dat je een beeld begint te krijgen hoe je het zelf zou willen horen… “De eerste twee maten een puntige 1e viool die vervolgens wordt overvleugeld door…”, etc..
Aanleiding om de knoop door te hakken en de vrijage met het Requiem aan te gaan en er alle energie in te stoppen die ik kan geven was dat ik na het beluisteren van tig uitvoeringen en bestuderen van de bladmuziek, naar een uitvoering van het Requiem ging in Zwolle waar Pieter Jan Leusink het geheel ten gehore bracht met een professioneel koor en orkest… Ik werd zo boos over zijn interpretatie dat ik hem onmiddellijk na thuiskomst heb gemaild… Dat ik niet ben weggelopen tijdens de uitvoering kwam slechts door het feit dat ik er met vrienden naar toe was gegaan en het dus een leuke avond had moeten worden. Wat was er nu zo mis met die uitvoering en waarom kun je dan zelfs echt boos worden?
Het Requiem kent een aantal pittige passages waarbij je als koor echt je best moet doen om ze mooi te zingen… hoe sneller je die passages goed weet neer te zetten, hoe knapper dat technisch dus ook is… niets mis mee, dat is nu eenmaal zo… maar zodra je de muziek gaat misbruiken om je technische niveau te demonstreren (dus zo snel zingen dat zelfs technische wonderkinderen er rode oortjes van krijgen), dan ben je niet meer met het vertellen van het verhaal bezig maar met een demonstratie snellezen! Mozart draait zich om in z’n graf… je vernielt zijn ‘verhaal’ en dat verdient zijn muziek niet!
Het bizarre vond ik dat er na de voorstelling ook nog hevig werd geapplaudisseerd … Ben ik nou gek? Ik was des duivels… hij had m’n avond echt verknald. Wat ik wel heb gewaardeerd is dat zijn repliek op mijn kritiek redelijk verdedigend begon maar verderop omboog in herkenning. “Ik ben wel iemand die liever op het randje loopt van wat technisch haalbaar is”. Je ziet, muziek kan vele emoties losmaken… zowel amateur als professional kunnen hier een goed of slecht eindresultaat achterlaten en zelfs daarover kun je van mening verschillen. Het heeft alles te maken met bestuderen van de partituren, inleven in de muziek, de vertolking van anderen aanhoren om je eigen kaders meer helder te krijgen en kritisch te blijven op je eigen standpunten. Wil je het goed doen, dan heb je als amateur het voordeel dat je niet door budget wordt gedwongen om de te besteden tijd te beperken.
Het kost enorm veel tijd (zeker als amateur) om dit tot een goed einde te brengen… maar het voordeel is… die heb ik ook beschikbaar! Dus we gaan er voor!

Wat dit project ook uniek maakt….

Juist dit Requiem is omgeven met veel geheimzinnigheid… een geheime opdrachtgever, wat heeft Mozart wel/niet zelf geschreven (hij overleed tijdens het schrijven van het Requiem) enz. enz… Er is genoeg te vertellen over zowel de muziek zelf als over de geheimen er rondom heen. En dat gaan we dus ook doen! De concerten worden opgeluisterd met licht, beelden, toelichting waar zinvol/leuk en een uitgebreid boekje zodat u achteraf meer weet over het Requiem en over Mozart dan ervoor! Ik wil hiermee de toegankelijkheid van de muziek proberen te vergroten en meer mensen enthousiasmeren om er nog eens wat vaker naar te luisteren om er vervolgens steeds meer van te kunnen genieten… Een Requiem Concert op deze wijze uitgevoerd is volgens mij nog uniek!

Jeroen Teelen Twello 2012

DVD – opnamen van Het Requiem in Twello (titels zijn gelinkt aan de Youtube-filmpjes)

 

Inleiding:
        Introïtus
        Kyrie
        Dies Irae

Inleiding:
       Tuba Mirum
       Rex Tremendae
       Recordare
       Confutatis
       Lacrimosa
       Domine Jesu

Inleiding:
      Hostias
       Sanctus
      Benedictus
      Agnus Dei
      Communio
Toegift
      Avé Verum

Ik heb er natuurlijk weer een speciaal boekje bij gemaakt, maar je mag ook

alle files [...]  Verder lezen