42 Tips voor (jonge) startende ondernemers in de zakelijke dienstverlening…(5)

1 maart 2019

21 Voorop lopen met ontwikkelingen?
Ik vond het altijd heel erg belangrijk om heel goed op de hoogte te zijn van nieuwe technologische ontwikkelingen. Dit werd deels veroorzaakt door mijn ‘computerverleden’. Ik had domweg geluk dat ik me in het begin van de microprocessor gelijk 100% op dit fenomeen kon storten. Lezingen op Universiteiten, cursussen bij Teleac, via voorlichtingscampagnes voor het bedrijfsleven door het gehele land in opdracht van het ministerie van Economische Zaken. Ondernemers de mogelijkheden van computers binnen het bedrijfsleven laten zien… Men verwachtte dus ook dat we als bedrijf redelijk voorop liepen en konden vertellen ‘waar “het” naar toe zou gaan’… [...]  Verder lezen

31 Wel of niet je mond opendoen?

21 december 2018

Spreken is zilver en zwijgen is goud, is het spreekwoord… Het zal u niet verbazen als ik meld dat naar mijn bescheiden mening vaak het omgekeerde waar is… Niet altijd, maar over het algemeen wel…
Niet je mond opendoen betekent dat je in ieder geval geen verandering teweeg brengt. Je was er niet… het water in de vijver van de realiteit heeft door jouw aanwezigheid op deze aarde niet gerimpeld… Je hebt geen inhoudelijke meerwaarde gehad en, al of niet onder het mom van de ‘bewaarde vrede’, alles altijd voor zoete koek geslikt…

Wel je mond opendoen wakkert het gesprek of misschien zelfs de discussie aan en zelfs als je achteraf constateert dat je op je mening moet terugkeren, was het zinvol… Je hebt iets geleerd! Het kan ook zijn dat er ondanks jouw inbreng niets verandert, maar dan is er in ieder geval een mening geventileerd, een gesprek gevoerd maar een andere afweging gemaakt.
Dáár ben ik vóór. Voer de discussie, niet om je gelijk te halen maar om het gedeelde fundament van de conclusie te vergroten en begrip te krijgen voor de argumenten die tot afwijkende conclusies kunnen leiden. Vooral als je het niet met elkaar eens bent biedt het een kans om de mening van de ander en/of die van jezelf te nuanceren..Tóch blijft het voor mij een eeuwig dilemma want ik heb m’n mond soms net wat té snel open en dat kan dan ook heel fout uitpakken zoals het onderstaande waargebeurde voorval….

Het was zo’n gezellige begrafenis waar een oude oom of tante wordt begraven die er ook echt aan toe was. Zo’n begrafenis waar de gehele familie elkaar weerziet, inclusief de neven en nichten die je al een eeuwigheid niet hebt gezien. En daar stond ze, vlak voor me… een nichtje, uitgegroeid tot een volwassen vrouw. Ik had geen idee hoe oud ze inmiddels was en ik had er ook al jaren niet meer gezien. We waren nog redelijk jong en met een enthousiaste blik riep ik van achteren: “Hé Ans, zwanger? Gefelici….”… “Nee” was haar reactie en onmiddellijk vulde ik aan met “…dan ben je te dik…”. Dit is waar gebeurd, alleen heeft ze in werkelijkheid natuurlijk een andere naam maar op zo’n moment wens je jezelf natuurlijk op een andere planeet. Een grinnikende rij en een dikke por van mijn vrouw bevestigde dat ik dit toch echt had gezegd en niet had gedroomd… Laatst kwam ik haar weer tegen en we kunnen nog steeds goed met elkaar natuurlijk maar toch…

Spreken met gevoel voor de belevingscontext… empathie…  Niet iedereen kan dat en omdat ik redelijk ad rem ben kan dit ook tot zeer ongewenste gevolgen leiden. Ik krijg nogal eens een veeg dat ik onvoldoende rekening houd met de ander en dan (veel) te direct ben.  Ik ben ervan overtuigd dat zij… (inderdaad, meestal is het mijn vrouw) volledig gelijk heeft. Ik ben te veel met de redenering of het onderwerp zelf bezig ben en te weinig met de actuele sociale context en dat is vaak niet de meest handige basis om iets te bereiken. Je kunt een gesprek dan ook volledig doodslaan. Ik heb een keer een blunder gemaakt die me dat heel goed heeft ingewreven. Het was zo’n gemiddelde ‘verjaardagsdiscussie’ en er werd een ‘kort door de bocht opmerking’ gemaakt door een van de dames waarvan ik bij mezelf onmiddellijk dacht “Wat een onzin!” (ik had wel een klein beetje verstand van het onderwerp, dacht ik). Gelukkig net op tijd op m’n tong gebeten om dat er niet gelijk ook zo uit te flappen zei ik wel: “Wat een bijzondere gedachtegang, wat is jouw achtergrond?”. Als je nu zegt dat dit wel een heel doortrapte opmerking is dan heb je helemaal gelijk, want daar had ik al lang een beeld bij (ik besef dat dit op zich ook al helemaal fout is natuurlijk, maar ja het was nu eenmaal zo). Met een rood hoofd zei ze  “Schoevers” en ik weer: ”Oh sorry, maar ik dacht dit is zo tegen alle logica in, ze zal er wel écht verstand van hebben”. Hoe stom kon ik zijn? Er is natuurlijk niets mis met secretaresses, maar achteraf vond ik het bijna knap van mezelf dat ik blijkbaar in staat was geweest om met één opmerking iemand volledig de mond te snoeren en de hele zaak gelijk helemaal dood te blazen. Geen gesprek meer mogelijk, alle poppetjes terug in je hok en op naar het volgende onderwerp. Ik schaam me er diep voor en wil zoiets écht niet want ik stel ook veel liever een ‘slimme’ vraag, maar dit overkomt me dus wel met enige regelmaat. Ik denk dat we vroeger veel meer van ‘mijn soort mensen’ hadden, want anders was het voornoemde spreekwoord er nooit gekomen… 

De sneer met OPZET? Soms ben ik wel met opzet hard en dat is vooral wanneer ik denk dat er een incompetente ‘leider’ aan het roer staat die alle zelfkritiek is verloren en blind acteert vanuit z’n status. Wim Eijk vind ik inderdaad een mooi voorbeeld op landelijk niveau maar ook een niveau daaronder zijn er helaas vele. Ook de ING – commissarissen (blog 23) die vinden dat de salarissen aan de top niet hoog genoeg zijn, zijn in mijn ogen mensen die niet op zo’n positie thuis horen. Omhooggevallen  ‘oud geld’ waarschijnlijk. Ze voelen zich vervolgens gekwetst, maar ook daar heb ik dan een broertje dood aan. Als de realiteit als kwetsend wordt ervaren, wie heeft er dan een probleem? De realiteit? Ik zoek het niet op, maar ga het dus ook zeker niet uit de weg, ongeacht de positie of status. En als ik zelf zo’n stomme fout zou maken?… dan verdien ik niet anders en heb ik recht op dezelfde behandeling dunkt me… dus schroom niet!

Betrouwbare Politicus?
Soms kom je er niet omheen om je mond open te doen terwijl je dat eigenlijk zelf niet eens wilt. Ik zag laatst iemand van de ChristenUnie op TV in een of ander programma en hij moest onmiddellijk antwoorden op een aantal dilemma’s. Eén er van was de vraag: Schepping óf Evolutie… Hij antwoordde zonder blikken of blozen “Schepping”. Dit, terwijl er inmiddels zoveel bewijs is geleverd dat deze keuze niet te verenigen is met de wetenschappelijke argumenten inzake evolutie (Vondsten maken een schepping niet aannemelijk. Benodigde genetische diversiteit sluit de mogelijkheid van een schepping zelfs uit!). De vraag “ronde of platte aarde?” had ongetwijfeld ook ‘plat’ opgeleverd. In zo’n geval heeft ratio dus geen invloed en je kunt het gesprek wellicht maar beter beëindigen. Er is niet mee te praten, want daar is bij deze persoon geen ruimte voor door oprecht geloof of door de sociale druk die iemand ondervindt. Als de sociale druk het meest debet is (dat leek me in dit geval evident), dan heb je aan zo’n politicus dus ook helemaal niets want dan staat hij niet achter z’n woorden. Het is misschien een  politieke kunst om die persoon in een democratische context toch een plek te geven maar  dat zou mij persoonlijk bijzonder veel moeite kosten. In mijn zwakte schiet ik diegene met regelmaat volledig af, niet zozeer omdat ie iets gelooft maar omdat ie een wetenschappelijk aangetoond fenomeen bestrijdt of in het ergste geval iets anders zegt dan hij denkt (volgens mij was dat hier aan de orde). Mijn conclusie is dan ook; Ik ben niet geschikt voor een politiek gevoelige situatie…Tegelijkertijd zou je je ook kunnen afvragen of er binnen de politiek, waar je beslissingen rationeel moet kunnen toelichten überhaupt ruimte moet zijn voor religie? Zelfs voor een fatsoenlijke moraal (het spreken van de waarheid) is religie blijkbaar geen voorwaarde want dan zou de sociale druk geen invloed mogen hebben op je verkondigde overtuiging of het accepteren van wetenschappelijk bewijs. Ook daar ligt dus niet een exclusieve toegevoegde waarde.  Mijn conclusie…; Ban de religie uit de politiek. Daar wordt ze betrouwbaarder van en, blijf vooral je mond open doen!

Jeroen Teelen 2018

040521 / 1961

040522 / 2127

21 Trump of Rutte… als president?

12 oktober 2018

Wie moet een land leiden… een Ondernemer of een Bestuurder? (een ‘Trump’ of een ‘Rutte’?)…
VERJAARDAGSPRAAT in extremen…
Het klinkt heel verleidelijk… ‘Dat oeverloze geklets in den Haag’ versus ‘De daadkracht van de ondernemer die in korte tijd zijn bedrijf tot grote hoogte stuwt’… en het ligt dan misschien voor de hand om te denken: “We moeten dat soort mensen ook méér in de politiek hebben”. Ik hoor het tenminste regelmatig op ‘feestjes’ vol overtuiging voorbijkomen (ik heb er natuurlijk helemaal geen verstand van maar ben toevallig wel zelf ook ondernemer dus misschien herken ik iets in het gedrag…). Als ik dan vervolgens voorzichtig meld dat een narcist (hij voldoet aan alle kenmerken) als Trump onverantwoord omgaat met het wereldbelang, de democratie tot een lachertje vernedert en z’n eigen waarheden creëert, is het antwoord “Maar hij doet wel wat ie zegt en heeft in korte tijd veel bereikt”. Klaar… ik ga over op een ander onderwerp. Einde verhaal want het is waar natuurlijk… Dat geldt ook voor de olifant die de porseleinkast binnenwandelt nadat ie dit heeft aangekondigd, maar die conclusie melden is zinloos. Ook ik erger me natuurlijk regelmatig aan politici die hun eigen straatje staan schoon te vegen, veel praten zonder iets te zeggen, reactief in plaats van proactief Kamervragen stellen, soms overduidelijk niet bezig zijn met het algemeen belang maar vooral wel met hun persoonlijk belang of partijbelang. Ik zou me er echter eigenlijk niet druk om moeten maken want dat gedrag vertonen we allemaal wel eens… ook in onze werkomgeving. We zijn geen van allen full-time-kanjers… Los van het feit dat er natuurlijk goede en minder goede politici zijn heeft de politiek het extra nadeel dat alles onder een (subjectief) vergrootglas ligt. Ook de mindere momenten krijgen volop aandacht en worden liefst uitvergroot want dat voedt de discussie bij de massa. Maar, even terug naar de vraag of er meer ondernemers in onze regering zouden moet zitten…

De eerste vraag zou denk ik moeten zijn:”Wat zijn de ambities van onze gemeenschap?” De vervolgvraag luidt:”Wie is voor die rol dan het meest geschikt?”. 

De inwoners van het land dat in puin ligt komen waarschijnlijk met heel andere ambities dan wij hier in Nederland. In dat eerste geval is misschien een sterke man/vrouw (autocraat) nodig om op korte termijn orde op zaken te stellen. Voor Nederland geldt, in ieder geval sedert 1922, de keuze ‘democratie’ en de Europese Unie bouwt zelfs aan een grensoverschrijdende democratie. Ook wereldwijd wint de democratische gedachte terrein. Ze is wellicht niet ideaal (zie ook de linkjes aan het einde van deze blog), maar biedt (al of niet ogenschijnlijke) stabiliteit, veiligheid, vrijheid etc., basisbehoeften voor de verder ontwikkeling van onze gemeenschap. Totaal verschillende en niet uitwisselbare verantwoordelijkheden!Iets nieuws bouwen/opzetten of een bestaande situatie beheren? Bij het antwoord op die vraag wordt meteen duidelijk dat we in beide situaties zeer verschillende vaardigheden vragen. Een ondernemer is een bouwer en heeft een doel vanuit een intrinsieke motivatie, ziet kansen, probeert binnen de beperkende regels tóch ruimte te vinden en gaat met ongekend veel energie door een muur om die doelen te bereiken. Dát maakt de ondernemer succesvol! Het is niet iemand die dagelijks om tafel gaat met de medewerkers om democratisch te bezien hoe de toekomst er uit moet gaan zien. Hij of zij is, als puntje bij paatje komt, toch een autocraat en hoe aardig en innemend ook, vooral resultaatgedreven, opererend vanuit een eigen visie. Het succes van de ondernemer wordt bepaald door winst of marktwaarde (ook al was ie daar zelf misschien helemaal niet op uit). En tot slot zijn er natuurlijk goede en minder goede ondernemers… Handige jongens en visionairs, dictators en motivators… Heel verschillend, maar toch allen ondernemer. In grote organisaties is er weliswaar meer behoefte aan een expliciete balans tussen ondernemers- en bestuurlijke vaardigheden, maar ook dan blijven het ondernemingen!

Een bestuurder in een democratie houdt zich aan de democratische spelregels en zijn/haar succes wordt bepaald door het creëren van rust, veiligheid, vrijheid, voorspoedige ontwikkeling, gezamenlijkheid, overeenstemming, gedeelde waarden en normen,  etc…  voor de gemeenschap. Ondanks het feit dat de kracht van de democratie ligt in de regelgeving die we afspreken en dus niet in de persoon die de leiding heeft (in tegenstelling tot een autocratie!), heeft een volk toch altijd wel behoefte aan een duidelijke en inspirerende leider en daar ontbreekt het nogal eens aan (niet iedereen die dit gedrag wél vertoont is trouwens een populist!). Ook hier geldt natuurlijk: Er zijn goede en minder goede bestuurders… mét of zónder een duidelijke visie, mét of zónder charisma… Het probleem bij bestuurders is soms dat ze niet verder lijken te komen dan discussiëren en afwegen en initiatieven dood relativeren. Ze mijden de scherpe kantjes. Alles moet politiek correct zijn en geen aanleiding geven tot ongenoegen. Dat lijkt me niet het gewenste ideaalbeeld, maar de democratie zal er niet echt onder lijden, de vooruitgang wel. We staan dan min of meer even stil.  De pure bestuurder zou dus misschien ook wat meer resultaatgedreven kunnen zijn en niet alleen procesgedreven. Je kunt er alles van vinden maar voorlopig lijkt deze bestuursvorm (democratie) dus nog niet failliet. Ze is ook zeker niet echt ideaal in haar details want hoe prettig is het bijvoorbeeld dat iemand, die van een onderwerp echt geen verstand heeft, toch meebeslist? De inrichting van ons democratisch bestel kan hier echter toch met wat wijsheid handige regelingen treffen zodat extremen gefilterd worden en niet tot catastrofe zullen leiden, maar dat ter zijde. 

Mensen als Trump zijn ondernemers, geen bestuurders. Mensen als Rutte zijn bestuurders, geen ondernemers.
Het zijn mensen die in hun capaciteiten en drijfveren fundamenteel van elkaar verschillen.

Als Rutte morgen op de ondernemersstoel zou landen dan gaat het bedrijf waarschijnlijk failliet. Da’s natuurlijk vervelend voor de medewerkers, klanten en toeleveranciers maar de schade blijft daarmee beperkt. Maak je een ondernemer bestuurder van je land, dan laat je dus ondernemerskwaliteiten het land besturen. Je zet Max Verstappen als het ware op de stadsbus… De toekomst voor een land is daarmee onzeker en het is de vraag of dat verstandig is. Sterker nog, het levert echt een gevaar op voor de democratie en daarmee voor veiligheid en vrede! Waarom zou je dat willen? Zal dat niet zo’n vaart lopen? Ik betwijfel het. Onderschat niet de kracht van de ondernemer om zaken toch naar zijn hand te zetten. Trump laat bijvoorbeeld zien dat ie autocraat is omdat ie geen respect vertoont voor de democratische spelregels, geen respect voor politieke opponenten, geweld tolereert en zelfs aanmoedigt en de pers en critici beperkt door bij alles wat niet in zijn straatje past als ‘fake news’ af te doen. Hoe langer zo iemand aan de macht is hoe meer hij de ‘democratie’ zal uithollen zodat hij kan doen wat hem goed dunkt. Hij is dus zeker een bedreiging voor de democratie maar met z’n gedrag ook eerder een bedréiging voor de wereldvrede dan dat ie daar een pósitieve bijdrage aan gaat leveren.

Concluderend gaat het dus om het fundamentele verschil of een ‘sterke man/vrouw’ (autocraat) deze rol moet krijgen of een sterk proces (democratie). Het gevaar beide tegelijk in stand te willen houden wordt gedemonstreerd door de situatie Trump. Naar mijn overtuiging zal het proces daarbij inleveren (weg democratie).

Een terechte vraag zou tot slot zou dan ook kunnen zijn “Willen we wel een democratie?”. Het lijkt een ideaal maar ook daar is niet iedereen het mee eens. Zo vond Churchill  bijvoorbeeld : ‘Democracy is the worst form of government, except for all those other forms that have been tried from time to time’. Op zich dus geen gekke vraag, maar een antwoord daarop gaat wel wat verder dan de verjaardagspraat… Ook hier resteert waarschijnlijk de conclusie dat we bij welke invulling dan ook, als burgers toch altijd wel zullen blijven zeuren… maar dat (wederom) terzijde.

Definitie Democratie 
https://nl.wikipedia.org/wiki/Democratie

Artikel  De slimste dictators 
https://www.groene.nl/artikel/de-vijf-slimste-dictators

Filmpje Waarom is Nederland een Democratie 

https://schooltv.nl/video/waarom-is-nederland-een-democratie-het-volk-regeert/ [...]  Verder lezen

18 Wim Eijk verantwoordelijk voor uitschrijvingen bij de R.K. Kerk!

21 september 2018

Op 18 september 2018 heb ook ik me eindelijk laten uitschrijven bij de R.K. Kerk.
Directe aanleiding is de repliek van Wim Eijk aan Klaas Dijkhoff. Daarmee alleen al is dus recht gedaan aan de titel van deze blog, maar het eigenlijke fundament onder deze beslissing is natuurlijk veel omvangrijker, dus even wat feiten ‘van binnenuit’! Omdat Wim Eijk en ik ongeveer even oud zijn, schets ik hieronder eerst de typische situatie van een katholiek gezin destijds en wat ik daarin heb meegemaakt… en vervolgens mijn meer dan 50 jarige ervaringen als (amateur)dirigent/organist met het ‘kerkmanagement’.

Als kind krijg je van huis wat dingen mee… Eén daarvan was (vroeger) meestal het lidmaatschap van een of andere geloofsgemeenschap. Je ouders hadden de overtuiging dat het goed was of… ze konden er in hun sociale context (sociale druk) niet omheen… Dat laatste is natuurlijk triest, maar niet zeldzaam. Het is mij ook overkomen en ik ga er van uit dat zij de overtuiging hadden dat het goed was maar ik weet zeker dat de sociale context ook een heel belangrijke rol had. Daar zit je dan keurig ’s zondags in de kerk en je weet nog niet zo goed wat je er van moet vinden. Zo’n gezin met zeven kinderen zo keurig op een rij maakte blijkbaar indruk want met enige regelmaat kreeg ik dan te horen dat het zo’n keurig gezin was en dat paps en mams ons zo keurig in het gareel hadden. Dat was natuurlijk ook zo. Schone kleren, tanden gepoetst, haren (had ik toen nog) netjes gekamd etc… Als oudste met zes jongere kinderen is het echter thuis ook niet altijd feest. Ik heb er niet onder geleden hoor, maar toch… Er kwam een missiepater in de zesde klas op bezoek (dat bleek een jaarlijks fenomeen) die prachtige verhalen had over de missie en over een seminarie met een bos er bij, biljarten, iedere week film, gezamenlijk sporten, dicht bij zee, etc. etc.. Ik was gelijk verkocht. Eindelijk weg van de drukte van ons gezin. Jeroen ging naar het seminarie… In die tijd trouwens de gewoonste zaak van de wereld, als oudste in een groot Katholiek gezin… En… er was inderdaad elke week een film op de vrijdagavond! Ik heb er, in drie maanden tijd, echter slechts één gezien. Reden? Ik had altijd straf. Voor m’n gevoel zat ik (in wisselend gezelschap) vrijwel iedere avond op de knieën voor m’n chambrette (drie wandjes met een gordijntje ervoor) op de slaapzaal.

Het stokje of de kokosmat onder de (blote) knieën maakte dat het al na korte tijd verdomde veel pijn deed. Ik weet ook nog dat het zelfs als een ‘geluksmomentje’ voelde als ik eens een dag geen straf had en zo maar m’n bed in mocht, dus het moet toch een bijna dagelijks fenomeen zijn geweest. [...]  Verder lezen

Verbreed je rationele blikveld

 

Rationele discussies over een diversiteit aan onderwerpen, los van dogmatiek, geloof of gevoelswaarden elke tweede donderdag van de maand tijdens de ‘Tafel van de Rede/Vrijdenkersborrel’. Het is voor mij persoonlijk een waardevolle tijdsbesteding, misschien ook voor jou aantrekkelijk om eens mee te maken? Het kost niets… Locatie en tijdstip: vanaf 20.00u in de Fermerie (Muggeplein) te Deventer. [...]  Verder lezen

De wereldreis van onze Robbert

Onze zoon Robbert is ruim een jaar in z’n eentje de wereld rondgereisd en we zijn natuurlijk heel blij dat ie weer heelhuids terug is! Voor hem een onvergetelijke ervaring die hij heeft vastgelegd in een film over zijn reis… Als je HIER KLIKT kun je ‘m gaan bekijken…