Berichten

34 Nashvile? Je kunt nooit genoeg ageren tegen religie in de politiek!

11 januari 2019

Tennessee is een conservatief bolwerk van oudsher. De wet van Tennesse verbood b.v. ‘elke theorie die niet overeenkwam met het verhaal van de goddelijke schepping van de mens zoals de bijbel dat onderwijst’ (Apenproces, verbod op het onderwijzen van de evolutietheorie Butler Act in 1925). Tennessee was ook de bakermat (1866 in Pulaski) van de Ku Klux Klan. Al meer dan honderd jaren (en nog steeds!) een zeer extremistische gemeenschap dus waar wetenschap en waarheid ondergeschikt zijn aan geloof en predikant. Moet daar nu onze ‘wijsheid’ vandaan komen? Ik vind het persoonlijk de Christelijke variant op de IS-formule… een bedreiging dus voor de maatschappij. Dit laatste meen ik zeer serieus! Ook zij hebben de wens hun dogma’s over de wereld te verspreiden en hun normen tot wet te verheffen, ongeacht de inbreng van andersdenkenden. [...]  Verder lezen

18 Wim Eijk verantwoordelijk voor uitschrijvingen bij de R.K. Kerk!

21 september 2018

Op 18 september 2018 heb ook ik me eindelijk laten uitschrijven bij de R.K. Kerk.
Directe aanleiding is de repliek van Wim Eijk aan Klaas Dijkhoff. Daarmee alleen al is dus recht gedaan aan de titel van deze blog, maar het eigenlijke fundament onder deze beslissing is natuurlijk veel groter, dus even wat feiten ‘van binnenuit’!

Omdat Wim Eijk en ik ongeveer even oud zijn, schets ik hieronder eerst de typische situatie van een katholiek gezin destijds en wat ik daarin heb meegemaakt… en vervolgens mijn meer dan 50 jarige ervaringen als (amateur)dirigent/organist met het ‘kerkmanagement’.Als kind krijg je van huis wat dingen mee… Eén daarvan was (vroeger) meestal het lidmaatschap van een of andere geloofsgemeenschap. Je ouders hadden de overtuiging dat het goed was of… ze konden er in hun sociale context (sociale druk) niet omheen… Dat laatste is natuurlijk triest, maar niet zeldzaam. Het is mij ook overkomen en ik ga er van uit dat zij de overtuiging hadden dat het goed was maar ik weet zeker dat de sociale context ook een heel belangrijke rol had. Daar zit je dan keurig ’s zondags in de kerk en je weet nog niet zo goed wat je er van moet vinden. Zo’n gezin met zeven kinderen zo keurig op een rij maakte blijkbaar indruk want met enige regelmaat kreeg ik dan te horen dat het zo’n keurig gezin was en dat paps en mams ons zo keurig in het gareel hadden. Dat was natuurlijk ook zo. Schone kleren, tanden gepoetst, haren (had ik toen nog) netjes gekamd etc… Als oudste met zes jongere kinderen is het echter thuis ook niet altijd feest. Ik heb er niet onder geleden hoor, maar toch… Er kwam een missiepater in de zesde klas op bezoek (dat bleek een jaarlijks fenomeen) die prachtige verhalen had over de missie en over een seminarie met een bos er bij, biljarten, iedere week film, gezamenlijk sporten, dicht bij zee, etc. etc.. Ik was gelijk verkocht. Eindelijk weg van de drukte van ons gezin. Jeroen ging naar het seminarie… In die tijd trouwens de gewoonste zaak van de wereld, als oudste in een groot Katholiek gezin… En… er was inderdaad elke week een film op de vrijdagavond! Ik heb er, in drie maanden tijd, echter slechts één gezien. Reden? Ik had altijd straf. Voor m’n gevoel zat ik (in wisselend gezelschap) vrijwel iedere avond op de knieën voor m’n chambrette (drie wandjes met een gordijntje ervoor) op de slaapzaal.

Het stokje of de kokosmat onder de (blote) knieën maakte dat het al na korte tijd verdomde veel pijn deed. Ik weet ook nog dat het zelfs als een ‘geluksmomentje’ voelde als ik eens een dag geen straf had en zo maar m’n bed in mocht, dus het moet toch een bijna dagelijks fenomeen zijn geweest. [...]  Verder lezen